Gelezen: De fantastische Max van Mars

De fantastische Max van Mars gaat, zoals de titel al doet vermoeden, over Max die van Mars komt. Dat zou je niet verwachten, want Max lijkt een heel gewone jongen, met heel gewone ouders, die een beetje te weinig tijd voor hem hebben.

boek fantastische max van mars jagtenberg

Maar Max beweert stellig dat hij van Mars komt, en daarom vindt hij het ook zo oersaai op aarde. Want op Mars gebeurt er dan wel niks, je mag daar wel alles zelf bedenken (zegt Max). Daarom trekt hij zich vaak terug in zijn ruimteschip (andere mensen vinden het op een schuur lijken), en zit wat te knutselen of te verzinnen. Max heeft een groepje vrienden dat graag bij hem in de buurt is, omdat Max altijd wel iets geks of spannends bedenkt om te doen.

Op school heeft Max het aan de stok met de reuze saaie meester Sterk, die maar niet geloven wil dat Max van Mars komt, hoe raar Max zich ook gedraagt in de klas. Hij wil Max heel graag dingen leren, maar Max heeft daar geen behoefte aan.

Max verveelt zich enorm op school, begint zich overal aan te ergeren, zelfs aan zijn vrienden, en  gaat zich ”slapperig en papperig” voelen. Dan vindt hij dat het tijd wordt om terug te gaan naar Mars…

Wat een gek boek vond ik dit! Je bent zelf de hele tijd aan het denken of Max nou echt van Mars komt of niet. De strijd met de degelijke en goedbedoelende meester Sterk gaat over het verzet tegen het gewone, want daar word je maar slapperig en papperig van. Het motto van het boek is dan ook een citaat van Willem Wilmink: “Mijn hele leven lang – ga ik – dat is mijn plan – mijn eigen gang’‘.

Toch weet ik niet goed wat ik van het einde moet denken, ik ben benieuwd wat anderen ervan vinden. (dus lezen dit boek!) Wel kreeg ik erge sympathie voor Max, af en toe een beetje aandoenlijk, en soms ook irritant (je kreeg wel een beetje medelijden met meester Sterk die zo’n bijzonder kind in de klas had).

Het boek staat vol met potlood-tekeningetjes en handgeschreven teksten van Max, in de bekende fijne stijl van Yvonne Jagtenberg.

En verder voeg ik ”slapperig en papperig” toe aan mijn vocabulaire, want ik vind het een mooie omschrijving van hoe je je kan voelen!

Beoordeling: ØØØOO

De fantastische Max van Mars – Yvonne Jagtenberg

Rubinstein – 2017

In de bibliotheek een B-boek (voor kinderen van 9 -12 jaar)

 

Deel dit artikelTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Facebook

, , , , , , , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie

Mogelijk gemaakt door WordPress. Ontworpen door WooThemes

%d bloggers liken dit: