De functie van de bibliotheek

Op facebook las ik een artikel over de functie van de bibliotheek. Het is al een artikel uit 2010, maar er staan een paar dingen in waar ik het erg mee eens ben.

“Het belangrijkste doel van de bibliotheek is niet om een hobby te faciliteren, maar om aan alle mogelijke vormen van educatie te doen. Dat mensen de bibliotheek ook gebruiken om aan hun hobby invulling te geven is mooi meegenomen, maar daar gaat het niet om. Daar zou het althans niet om móeten gaan.”

”Dáár ligt de functie van de bibliotheek. Niet in het passief ter beschikking stellen van materiaal (fysiek of digitaal) maar in het actief bemiddelen tussen materiaal en gebruiker. Daar moeten we de modernste middelen voor inzetten maar daar hebben we vooral het beste personeel voor nodig.”

Voor het hele artikel, zie hier.

boekstart

Boekstart-klantje in de bieb

 

 

Op bezoek bij de Schoolschrijver

 
De Schoolschrijver is een heel leuk project in Amsterdam. Op een school komt een kinderboekenschrijver een aantal maanden
elke week op bezoek, om les te geven.
Dit ter taal- en leesbevordering.
De OBA (Openbare Bibliotheek Amsterdam – waar ik werk) levert hiervoor de boeken, en die hebben mijn collega en ik bijelkaar gezocht. (het was een hele klus!)

Omdat ik een blog over De Schoolschrijver ga schrijven voor de OBA-site, was ik vanmorgen op bezoek
bij Selma Noort, die schoolschrijver is op El Kadisia 
in nieuw-west. En het was heel erg leuk!
Al was het maar om te zien waar ”onze” boeken terecht waren gekomen!
 
Meer hierover in mijn juni-blog op www.oba.nl

OBA-blog: Bizar!

  



Een poosje geleden riep ik tegen iedereen die het maar wilde horen: ik heb nu zo’n bizar boek gelezen! Echt heeel erg bizar! Moet je ook lezen! En dat terwijl ik helemaal niet iemand ben die bizarre boeken leest. Levensecht is meer mijn ding. Maar iets bizars als levensecht beschrijven, dat is pas knap!
Ik geloof dat ik nog nooit het woord bizar heb gebruikt om een boek te omschrijven dat ik las, en nu heb ik dat woord al vijf keer gebruikt!
Dat vraagt om een blog.
Het gaat om het boek Gesplitst van Neil Shusterman, vertaling van Unwind (dat ik niet zo eng vind klinken als gesplitst).
Bekijk hier de boektrailer  (trouwens ook een nieuw fenomeen, misschien ook eens een blog waard?)
Het speelt in Amerika in de toekomst, waar een hoogoplopend conflict over abortus is uitgelopen op het instellen van de Wet op het leven, wat inhoudt dat kinderen tot hun dertiende  jaar recht hebben op leven. Daarna mogen hun ouders zich alsnog ontdoen van hun kinderen door ze te laten ‘splitsen’. Dit betekent dat de kinderen voortleven in anderen, omdat alle bruikbare
lichaamsdelen worden gebruikt voor transplantatie. Ook ouders die meer dan tien kinderen hebben moeten de overige kinderen opgeven voor splitsing. Deze kinderen worden tienders genoemd.
De hoofdrolspelers zijn drie kinderen, die allemaal om een andere reden worden gesplitst. Connor is een opstandige puber waar zijn ouders liever vanaf willen, Lev is een tiender en volgens zijn ouders uitverkoren door God om geplitst te worden, en Risa is een wees die volgens de mensen van het weeshuis geen nuttige eigenschappen of talenten heeft en daarom gesplitst wordt.
Op weg naar het ‘oogstkamp’ waar zij zullen worden gesplitst (wat een naam!) krijgen zij de kans om te ontsnappen, wat ze dan ook doen, Lev eerst nog tegen zijn zin want hij is opgegroeid met de overtuiging dat het een grote eer is dat hij wordt gesplitst en zelfs zijn reden van bestaan.
Wat volgt is een enorm spannend verhaal, het is zaak om tot hun achttiende verstopt te blijven, want dan mogen ze niet meer gesplitst worden. De kinderen belanden helaas alsnog in een oogstkamp. Waar zij toch weer in opstand komen. Dit mag echter niet voor iedereen baten, we maken een splitsing mee van minuut tot minuut, net zoals de gesplitste zelf. En dat is…bizar.
Er wordt een krankzinnige wereld geschetst, waar een arm zetten als hij gebroken is niet meer gebeurt, omdat het makkelijker is om er een nieuwe arm aan te zetten. De geneeskunde verandert in transplantatiekunde.  
Er lijken goede kanten aan te zitten: er is geen abortus, en er zijn genoeg transplantatiedonoren. Maar wat daaruit ontstaat is onmenselijk. Wat te denken van de ‘ooievaarsregeling’? Omdat abortus niet meer mag, kunnen ongewenste kinderen te vondeling worden gelegd. Iedereen die een baby op zijn stoep vindt moet het kind liefdevol opnemen. Klinkt ook al weer goed,
ware het niet dat op deze manier de kindjes van stoep naar stoep worden doorgeschoven, zolang niemand het maar ziet.
Dit boek is een voorloper van een nieuwe hype in de young adult-boeken: de dystopie. Boeken waarin afschrikwekkende (toekomstige) werelden worden geschetst. Populairste voorbeelden daarvan zijn de Hongerspelen-trilogie van Suzanne Collins en de Divergent-trilogie van Veronica Roth (beiden ook verfilmd).
Ik noem ook de Chaos-trilogie van Patrick Ness, die speelt op een planeet waarop alle gedachten hardop te horen zijn, en er dus geen privacy bestaat. En Michael Grant (schrijver van de serie Gone) is begonnen aan de serie BZRK waarin ook gestreden wordt om de vrije wil.
Het is bizar (echt waar), maar ook niet zo bizar dat het onwaarschijnlijk of uitgesloten is. Uit goede bedoelingen kunnen horrormaatregelen ontstaan.
Als er een boodschap te vinden zou zijn die deze schrijvers uitdragen, is het: blijf zelf denken! (en boeken lezen – maar dat zet ik er zelf bij)

(Deze blog verscheen eerder op www.oba.nl)

Boekenbingo: a book based on a true story

 
 
 
In de vakantie las ik er maar liefst twee:
books based on a true story.
 
Het zijn Soldaten huilen niet en April is de wreedste maand 
van Rindert Kromhout,
en ik las onlangs dat er nog een derde deel gaat volgen:
Vertel me wie wij waren.
Deze boeken gaan over de Bloomsbury-groep, 
een groep kunstenaars waar onder anderen 
Virginia Woolf en Vanessa Bell bij hoorden.
Heel fijne boeken waar je helemaal in kan verdwijnen.

Mommytobe.nl

Even een linkje naar mijn wekelijkse boekenrubriekje 
over boeken voor kinderen van 0 tot 4 jaar
op de site mommytobe.nl.
 
 
 

Kikker is… Kangoeroe?

Soms kom je iets tegen wat je erg verbaast.
Je vraagt je af: mag dit zomaar? 
Vindt uitgeverij Leopold dit goed?
En weet uitgeverij Kabook niet dat dit wel heeel erg lijkt op de Kikker-boeken?
Kijk zelf:

OBA-Blog: Tot over mijn oren!

Jeugdblog cover Jij bent de liefste
Liefste
Ik zoek een woord
een heel nieuw woord
een woord dat niemand kent
ik zoek een woord
dat zeggen wil
dat jij de liefste bent
Het is voorjaar en tijd voor lentekriebels en verliefdheid! Bovenstaand gedicht vind ik een van de mooiste liefdesgedichten, en het komt uit Jij bent de liefste van Hans en Monique Hagen.
Wie in de Centrale Bibliotheek in de kast “Love is all” kijkt, zou een eenzijdig beeld kunnen krijgen van kinderboeken over liefde. Het roze straalt je tegemoet, en de overhand hebben de 100% boeken, waarin meisjes altijd verliefd zijn. Het zijn leuke boeken, maar er is nog zoveel meer moois.
Om te beginnen al voor de kleintjes, daar zijn de prachtigste boeken over liefde en verliefdheid voor gemaakt. Een heel mooie is Beer is op vlinder van Annemarie van Haeringen. Beer vindt Vlinder zo mooi als een uitgeknipt stukje hemel (wow wie zou er niet zo’n compliment willen krijgen?) en doet alles om haar voor zich te winnen. Tevergeefs, tot er iets gebeurt waardoor het goed komt tussen die twee, want Vlinder vindt Beer zo mooi als pure chocola!
Een grappig boekje is Lieve Muis van Daan Remmerts de Vries. Een muisje wordt heel liefdevol beschreven: ze kan zo prachtig klimmen, en ze neemt zulke mooie stapjes! Op de laatste bladzijde wordt onthuld wie er zo verliefd over Muis praat, en het is GEEN andere muis!
Voor iets oudere kinderen is Evi Nick en ik van Anna Woltz. Een geestig maar ook echt ontroerend verhaal waarin Flora een vreemde zomer beleeft waarin een “logeerkip” een grote rol speelt. En Nick natuurlijk!
Ook over de (homoseksuele) liefde gaat de onvolprezen Groene Bloem-trilogie van Floortje Zwigtman, bestaande uitSchijnbewegingen, Tegenspel en Spiegeljongen. Het speelt in het Londen van eind 19e eeuw, en het gaat over liefde! Wat vond ik het jammer dat ik deze trilogie uit had. Lees deze boeken!

Jeugdblog vlinders

Een schrijver die erg mooi over de liefde schrijft is Edward van de Vendel. De dagen van de bluegrassliefde beschrijft de eerste homoseksuele liefde van Tycho. Werkend in een Amerikaans vakantiekamp ontmoet hij zijn grote liefde, de Noorse Olivier. Dat dit niet altijd even makkelijk is wordt prachtig beschreven. Een ander boek over de liefde van Edward van de Vendel moet hier ook genoemd worden: Eén miljoen vlinders. Prachtig geïllustreerd door Carl Cneut (al die vlinders!). Het gaat over Olifant Stach die zijn ouders verlaat om de miljoenen vlinders die hij ziet achterna te gaan. Hij begrijpt het zelf niet zo goed, tot hij een olifantenmeisje tegenkomt en al die vlinders in zijn buik lijken te zitten! Als ze samen zijn stijgen de vlinders weer op:
En de vlinders?
Die fladderden hoog boven Stach en het meisje, in wolken van een
miljoen.
Hoger en nog wat hoger vlogen ze.
Op zoek naar nieuwe jongens.
Op zoek naar
nieuwe meisjes.
Op zoek naar iedereen voor wie het bijna, bijna
tijd was om
vlinders te zien.

Voorlezen: Het grote beesten verkleedfeest

 
 
Vandaag heb ik voorgelezen uit het dikste prentenboek ooit!
Het grote beesten verkleed feest van Marianne Dubuc. Heel erg leuk! 
Ik twijfelde van te voren behoorlijk, omdat het echt heel erg dik is.
Op elke bladzijde wordt een dier genoemd en waarin het zich verkleed.
En dat is dan in een ander dier, en waar verkleed dat dier zich dan in?
Vandaag had ik een klein groepje kinderen met een paar 
heel enthousiaste erbij. Dus het ging prima.
Bijzonder detail: mijn publiek bestond voor het grootste deel uit 
anderstalige kinderen: 
afkomstig uit India, Italië, China.
 Na afloop gingen we zelf dieren verkleden op papier.

Mogelijk gemaakt door WordPress. Ontworpen door WooThemes