Gelezen: De geheime tuin

De geheime tuin van Frances Burnett is opnieuw uitgegeven. Dit boek uit 1911 is nu vertaald door Imme Dros, en geïllustreerd door Linde Faas. Bekentenis: ik heb deze klassieker nog nooit gelezen. Best raar voor een tuinliefhebber en kinderboekenliefhebber als ik…

Het verhaal gaat over Mary, die opgroeit in Indië en wordt grootgebracht door kindermeisjes. Dan sterven haar ouders aan cholera en moet Mary naar familie in Engeland. Ergens op de hei in Yorkshire woont de oom van Mary in een groot huis met wel honderd kamers. Ook hier wordt Mary verzorgd door personeel en haar oom ziet ze bijna nooit.

Dankzij de vondst van een geheime tuin op het landgoed bloeit Mary helemaal op. En wat leert ze veel aardige mensen en dieren kennen: Martha die haar verzorgt, Martha’s broer Dickon die altijd op de hei is en die met de dieren kan praten en alles weet van bloemen en planten, de knorrige tuinman Ben, en… er is nog iemand in het huis, iemand die een groot verdriet heeft…

boek de geheime tuin burnett dros

Deze nieuwe uitgave was een mooie aanleiding om dit boek te lezen. Ik heb het met veel plezier gelezen, en behalve dan dat het in het verleden speelt in het Engeland met al zijn rangen en standen, zou je niet zeggen dat dit boek al meer dan honderd jaar geleden werd geschreven.

Ik moest af en toe denken aan Lampje van Annet Schaap vanwege het grote huis met geheime kamers en een jongen in een bed, en aan het oude Een tien voor een tuin van Wim Hora Adema (uit 1959), vanwege de aanstekelijke beschrijving van het tuinieren. Verder schoot Beitel uit Bizar van Sjoerd Kuyper door mijn hoofd, die ook met dieren (zichtbaar en onzichtbaar) kon praten. Je zou kunnen zeggen dat dit boek velen bewust of onbewust beïnvloed heeft.

Burnett had bepaalde bedoelingen met dit boek: ze wilde zich uitspreken tegen het feit dat kinderen tegen allerlei kwalen binnen en in bed werden gehouden, in plaats van lekker naar buiten de frisse lucht in te gaan. Ook was zij gekant tegen alle rangen en standen en vond zij dat iedereen gelijk behandeld moest worden. En kinderen moesten gewoon door hun ouders worden opgevoed en niet door kindermeisjes.

Ik vond het een positief, liefdevol boek en besluit met een citaat dat wel op een tegeltje kan: ”Waar een roos staat kan geen distel staan”. Zin in een feelgood-boek? Lees De geheime tuin.

Beoordeling: ØØØØO

De geheime tuin – Frances Hodgson Burnett

Vertaald door Imme Dros

Leopold – 2019 (1e druk 1911)

In de bibliotheek is dit een B-boek (voor kinderen van 9-12 jaar)

Van dit boek ontving ik een recensie-exemplaar

, , , , , , , , ,

Nog geen reacties.

Geef een antwoord

Mogelijk gemaakt door WordPress. Ontworpen door WooThemes

%d bloggers liken dit: