Gelezen: Sophie op de daken

Na het lezen van De ontdekkingsreiziger van Katherine Rundell wilde ik graag meer van haar lezen. Deze keer las ik Sophie op de daken. En het was wederom een genoegen.

boek Sophie op de daken Katherine Rundell

Sophie heeft als baby een schipbreuk overleefd door te blijven drijven in een cellokist. Ze werd opgevangen en opgevoed door Charles, een Engelse geleerde met een eigenzinnige levensstijl. Zo gebruikte Charles boeken als borden (omdat Sophie altijd alle borden brak), had Sophie broeken in plaats van jurken en ging ze niet naar school. Charles leerde Sophie lezen en muziek maken (cello) en alles wat ze weten moest. Deze manier van opvoeden werd door de kinderbescherming in het Engeland van de 19e eeuw met argusogen gadegeslagen. Al was de liefde tussen Charles en Sophie groot, het werd afgekeurd dat deze man op zijn manier een meisje grootbracht. Toen uiteindelijk het moment kwam dat de kinderbescherming Sophie zou weghalen bij Charles, moesten ze actie ondernemen.

Bij toeval ontdekte Sophie dat de cellokist waar ze in was gered was gemaakt in Parijs. Dáár zouden ze heen vluchten. Sophie was er al haar hele leven van overtuigd dat haar moeder nog leefde en celliste was, en niet was omgekomen bij de schipbreuk. Zou ze misschien in Parijs wonen?

Zo vertrekken Charles en Sophie naar Parijs, en daar begint het tweede deel van het verhaal. Het verhaal op de daken. Want in Parijs ontmoet Sophie Matteo op het dak van haar hotel. Hij blijkt op de daken van Parijs te wonen, net als een groep andere kinderen. Het leven van de dakhazen, boombewoners en luchttrappers is zwaar en soms ook gevaarlijk.

De daken zijn een goed uitgangspunt om onderzoek te doen naar het bestaan van de moeder van Sophie. Vanaf de daken kun je alles in de gaten houden maar ben je zelf onzichtbaar. En dat laatste is belangrijk, want Charles en Sophie moeten uit het zicht van de politie blijven. Zullen ze de moeder van Sophie vinden?

De verhalen van Rundell zitten vol mensen die bijzonder zijn en die allemaal hun eigen pad kiezen, hoe zwaar hun omstandigheden ook zijn. De autoriteiten komen er maar bekaaid af, vooral de oerdegelijke juffrouw Eliot van de kinderbescherming moet het ontgelden (”Ze was niet iemand die toegaf dat ze een onderbroek aanhad”).

Rundell schrijft zeer humoristisch en liefdevol. Zo moet je wel van de verstrooide Charles gaan houden, en leef je meteen mee met Matteo op de daken.

In tegenstelling tot De ontdekkingsreiziger is Sophie op de daken niet geïllustreerd. Er staat bij het begin van elk nieuw hoofdstuk dezelfde illustratie, van de skyline van Parijs. Wat best gek is omdat de eerste helft van het boek zich afspeelt in Engeland. Deze illustratie staat (iets uitgebreider) ook op de kaft.

Een fijn boek om te lezen en een goede voorleestip.

ØØØØØ

Sophie op de daken – Katherine Rundell

Vertaald door Jenny de Jonge

Luitingh-Sijthoff – 2020

In de bibliotheek een C-boek (fictie voor jongeren van 12 tot 15 jaar) Ik denk dat het ook geschikt is voor jongere kinderen, zeker om voor te lezen.

, , , , , , , , , ,

Nog geen reacties.

Geef een antwoord

Mogelijk gemaakt door WordPress. Ontworpen door WooThemes

%d bloggers liken dit: