Gelezen: Stiefkind

 

Wat een verrassend boek was Stiefkind van Selma Noort. De flaptekst geeft een vrij eenzijdige samenvatting, waardoor het boek mij eerst niet aantrok: “Virginia is vijftien. Omdat haar moeder niet goed voor haar zorgde, woont ze sinds haar zevende bij haar vader en stiefmoeder. Na een ruzie met haar vader besluit ze in een opwelling de herfstvakantie bij haar moeder door te brengen. Onderweg komen er hooligans in de trein. Virginia filmt de mishandeling van een conducteur met haar mobiel, met de bedoeling het filmpje naar de politie te sturen. Maar ze bedenkt zich als ze eenmaal bij haar moeder in het huis vol herinneringen is, en haar moeders nieuwe vriend een van de hooligans blijkt te zijn.”

Maar omdat ik al eerder veel mooie boeken van Selma Noort heb gelezen, en omdat ik haar in de rol van schoolschrijver heb ontmoet, besloot ik toch aan dit boek te beginnen. En daar kreeg ik geen spijt van. Want het gaat niet alleen over de hooligans, maar veel meer over een meisje dat ernstig wordt verwaarloosd door haar moeder. Als zij uiteindelijk bij haar vader en nieuwe stiefmoeder komt te wonen, blijkt dat ze een gewoon gezinsleven helemaal niet gewend is. Ze durft anderen niet te vertrouwen, terwijl de stiefmoeder zo lief en begripvol is. Dit wordt erg mooi beschreven, ik kreeg een brok in mijn keel. Lees dit boek!

boekielezen 16

, , , , ,

Nog geen reacties.

Geef een antwoord

Mogelijk gemaakt door WordPress. Ontworpen door WooThemes

%d bloggers liken dit: