Trefwoord Archief | Gezin

Gelezen: Ik geef je de zon

Hoe kan dat? Over dit boek las ik lovende recensies. De negens en vijf sterren buitelden over elkaar. Het verhaal sprak me aan, dus ik verheugde mij op dit boek. Maar het viel een beetje tegen.

Zou het komen omdat ik het las na het overdonderende Wij leugenaars? Dat vond ik zo prachtig, daar kon even niets tegenop.

Lees Verder →

Gelezen: Wij leugenaars

Heb je wel eens een boek gelezen waar je zo vol van was, maar waar je moeilijk over kon praten, omdat je anders de afloop zou verraden? Ik wil dit boek aan iedereen aanraden, maar kan er maar weinig over zeggen. Want de afloop is in dit geval wel erg belangrijk. Dus lezen jullie dit boek gauw, dan kan ik er tenminste over praten!

Lees Verder →

Gelezen: Dood door wc-papier & De onverwachte held van kamer 13 B

Wat een toeval. Ik las twee mooie jeugdboeken achter elkaar. Allebei geschreven door mij onbekende schrijfsters. Bij allebei werd ik tot tranen toe ontroerd. Beide boeken waren ook grappig, en gewoon goed geschreven (vertaald). Ze gingen over een jongen. Een aardige jongen, die teveel op zijn schouders neemt. Die daar maar mee door blijft lopen, tot het niet langer kan. En gelukkig is er dan hulp in de buurt, meer dan de jongen had verwacht.

Toch had ik twee verschillende verhalen gelezen!

Lees Verder →

Gelezen: Antsy does time

boekielezen 326

Antsy does time van Neil Shusterman is in het Nederlands geschreven (vertaald door Lydia Meeder), maar heeft een Engelse titel omdat het is uitgegeven in de serie Made in the USA van Lemniscaat.

Lees Verder →

Gelezen: Kom niet dichterbij

 

boekielezen 288

Omdat ik het vorige boek van Erna Sassen Dit is geen dagboek zo mooi vond, wilde ik het nieuwe boek ook graag lezen: Kom niet dichterbij. Dit is een young adult roman.

Het gaat over Reva die een eetstoornis heeft, en dit wordt verteld vanuit haar zus Marjolijn. Reva zit op de theaterschool, en heeft het moeilijk met het leven. Hoewel ze zeer talentvol is, valt alles haar zwaar, en blijkt ze al zes jaar elke dag over te geven.

Lees Verder →

Gelezen: Onder de ketchupwolken

boekielezen 171

20141013_111613

Mooi uitgegeven!

 

In de vakantie lazen mijn dochter (ruim 14) en ik allebei het nieuwste boek van Annabel Pitcher: Onder de ketchupwolken. Ik had er hoge verwachtingen van omdat ik haar vorige boek (mijn zus woont op de schoorsteenmantel) zo prachtig vond.

Het is een ander soort boek, het is vooral een verhaal over liefde en schuldgevoel. Maar de beschrijvingen van de spanningen in het gezin van Alice waren weer net zo goed als in het vorige boek.

Behalve dat het over liefde gaat en over een gezin, is het ook een enorm spannende page-turner. Je wilt heel graag weten wat er nou precies gebeurd is waarover Alice (of Zoe zoals ze zich noemt in haar brieven) zich zo schuldig voelt. En je wilt ook weten over welke broer het gaat! En dat houdt Pitcher goed verborgen!

De ter dood veroordeelde gevangene waar Alice de brieven aan stuurt leren we niet zo goed kennen, hij wordt alleen beschreven door Alice. Zijn brieven lezen we niet, alleen wat Alice erover zegt. Hij blijft wat oppervlakkig, vind ik, en dat past niet bij het onderwerp: een ter dood veroordeelde. En zo is het misschien ook niet bedoeld.

Een mooi boek. Maar het overtrof niet haar eerste boek.

 

Mogelijk gemaakt door WordPress. Ontworpen door WooThemes